Rob van der Pijll

We konden er niet aan ontkomen dit jaar, de winter.
In al zijn glorie heeft het zich aan ons gemanifesteerd.



Voor vele fotografen een tijdelijk (en koud) paradijs om winterse beelden vast te leggen.
Ook ik wilde dat wel maar .... ik wilde eigenlijk niet met van die standaardfoto's thuiskomen.
En wat ik wel wilde wist ik ook niet.
Ik bedenk zoiets ook niet makkelijk van te voren, dat moet eigenlijk ontstaan op het moment zelf. Wanneer ik de camera aan het oog zet en door de zoeker het beeld zoek waarvan ik nog niet weet dat ik dat gezocht heb.

Twee zondagmiddagen trok ik er op uit.
Vanwege de kou en de gladheid de eerste keer dichtbij huis. En anderhalf uur later kwam ik met welgeteld 10 foto's thuis en daarvan acht ik er 8 niet bruikbaar van uiteindelijk.
De tweede keer ondanks de gladheid en de sneeuw en de kou toch maar de fiets gepakt. Richting Landgoed Twickel in het Twentse land.

Daar rondlopen en toch, ja ook ik maak me daar gewoon schuldig aan hoor, met de standaardbeelden bezig. Bomen, water, ijs etc.
Gaandeweg ontstaat het idee het wit van het landschap te benutten voor foto's met een minimum aan beeldelementen. Minimalistische beelden, zou dat wat zijn. Zou ik dat kunnen.
Dan wist ik in ieder geval een plek waar ik verwachtte dat het landschap me ten dienste van mijn idee zou staan.

Het resultaat van dit fototochtje kun u bekijken in mijn Winters minimalisme map hier op exto.
Aparte foto's en je moet er van houden.
Ik ben er in ieder geval content mee.
robvanderpijll.exto.nl/site/kunstwerken/13909128_Winters-minimalisme.html